четврток, 19 јануари 2017  |  Вести денес: 62

Велигденски пост

4eastereggs

Упаѓам некња дома мртов гладен, седнуем на маса, и доека урлам по жена ми да ми спреми нешто за ручек, дигам поглед и на тоа масата глеам остаена цела табла јајца. И таман тргнав да си одберам пар комада за кајгана, коа ете ја госпожата упаѓа у кујна и ми вика: Да не си ни помислил, тие ми се за Велигден . Него, ај  претрчај до пазарче да ми купиш 5 – 6 кесиња боја и понекоја сликичка, а успут, таман ќе си купиш и хамбургер.

sl 2

Стаам тоа парите у џеб, го јавнуем точакот од внук ми и доека шибам према Буњакоец, по пут ми текнуе на она време коа у тоа комунизмот народ мораше да ги поштуе земаљските богои, а скришум веруеше у оној – небескиот,  за разлика од денес. Али, пошто ние у фамилија увек сме биле по верата, а не по идеологијата,  ја никад не зарезуев жива сила. Секоја година за Велигден јајцата у рука, свеќите у џеб  и правац – пред црква!

472269-10

Еве, рецимо памтам као денес коа онаа година на дадениот ден, со Миле – “Мучакот“ тргнавме према Свети Димитрија, и док корачаме кроз тоа гужвата, посматраме околина у тоа темницата. А, народ се собрал на купче со тоа свеќите у руки и коа ќе фрлиш поглед од Камени мост, у видокруг ти паѓа осветлена површина, као да си дошол у Лас Вегас, а не пред стоковна куќа Мост. Ма какви бре, беше осветлено као Скопје 2014 да го праеле уште у таа 1984. Него, док се пробијаме со „Мучакот“ кроз тоа  масата, ја одма фиксирам  поглед за две цуцлиња, шо мирно стојат на ќушот и ја слушаат богослужбата на дедо Владиката. И док ја као рокер, напињам уши да чујам дали поглаварот пее фалш, полека им се приближуеме, застануеме до куклињава и хитно праиме распоред, кој   која ќе ја стартуе! Ја експресно смишљам стратегија, ги вадам свеќите од џеб и уз извињење им приоѓам и културно ги прашуем, дали не би имале нишо против да ги запалам… мислам, нашите од нивните свеќи, нели!  Они љубазно се смешкаат и откоа добив одобрење, док ја го обављав тој светол чин, на мојата намерно и капнуем вруќ восок на ручето. Она у тој тренутек вриснуе од болка, и ги испушта свеќата и вапцаното јајце од рука. Ја одма се покажуем џентламен, вадам нова свеќа од џеб, и и го нудам моето јајце у компензација. За тоа време му даам знак на „Мучакот“ коа ќе дое време да ја одвои другарка и… И, таман на полноќ удрија камбаните и луѓево почнаа меѓу себе да се кршат, ја со жалење констатирам дека не сум у стање на лице место на малава да и пружам могуќност да се туцаме, јер моето јајце е сеа кај неа у руки, а ја останав со руките у… џеб. Али, пошто не сум далеку од овде и предлагам да ми праи друштво да идеме до кај мене дома по ново јајце, а успут му намигам на „Мучакот“ и гласно му објаснуем да и праи друштво на другарка и, доека не причекаат да се вратиме.

Screenshot_8

Откоа стигнавме кај мене, малава првите пола саат ми се нечкаше дека не и бил денот, јер наводно имала „текуќи проблеми“, али ја не ја сфатив озбиљно. А, како и би, коа ако не се омрсиш након 40 дена велики пости, онда боље прејди у Будисти. Ма шо бе у Будисти? У евнуси!!!

Screenshot_7

Него, откоа након кратко убедуење на обострано задовољство се „причестивме“, ја качуем ја цуцлава рано у зори на такси, и мртов уморен легнуем као заклан у кревет. Тек другиот ден коа се разбудив околу пладне и ги видов тоа црвено вапцаните чаршафи, се уверив  дека малава стварно зборуела вистина.

Screenshot_6

Зиам телефонот да прашам како прошол „Мучакот“, коа од таму се јавуе мајка му и ми вика: Ене го лежи, го кине стомак. Изглеа синоќа сте се прејале од тоа јајцата! Стануем, се средуем на брзина у купатило, набацуем тренерки и претрчуем од каршија да видам шо му е. Му влагам у соба и шо да видам: баткава бутнал меѓу ноги термафор напунет со грч ладна вода и док уз офкање ме поздравуе, ми раскажуе како испраќајќи ја малата до дома, ја нападнал испред улаз! И уместо пољубац и све остало шо следуе, добил колено меѓу ноги. Откоа вербално разменивме искуства, го зиам тоа термафорот за да му сменам вода, и на лице место се уверуем у последиците од хаваријата. А,  „Мучакот“ ме прашуе: Абе Рамбо, многу ли се модри? А, ја онака, резигнирано со жалење констатирам: Вајстина се модри! Али, не толку многу!

Screenshot_29Успут, за да го утешем, му праам шала дека сеа таман му се у тон и ќе му се слажат со новите фармерки, а уствари ми е незгодно да му кажам дека таква нијанса на темно плаво не сум видел уште од времето коа  Томе – “Тегет“ ја гузел секретарката кај татко му  у адвокатска канцеларија, па откоа завршиле работа, у тоа темницата се забришал со првото шо го дофатил у рука на тоа бирото. Другото сабајле коа станал на мочање се извадил од памет од тоа мастило-плавата нијанса, све доека не сфатил дека претходната вечер он уствари одржаал лична хигијена со индиго.

Screenshot_5

„А ти како помина бе Рамбо“? – офкајќи ме прекинуе у размишљање „Мучакот“.  „Тебе не ти се модри“?

„Јок, мене ми се вапцани. У црвено!“ – му одговарам уз смешак, а он опет: „Со кармин ти ги вапцаше цуцлата, а?“

„Не бе, каков кармин“ – му викам. „Со природна боја. Органска.  Трула вишња, RH фактор Нулта позитив“!

И док го остаам онака целиот у прашалници да се чуди дур да му спласне отокот, собирам тоа тренерката, и трк да ме нема дома на перење јајца.

images

Него док така си евоцирам спомени од младоста сам со себе у глаата,  се враќам  дома со тоа фарбите и сликичките од пазарче, и ги даам на жена ми и, и викам: Било кој да  ме тражиза Велигден не сум дома. Брат,од тогаш  заколнат сум дека више на тежок празник – „не мрсам“. Да не се јави некоја пријателка или колешка за да ме вика да и дојдам на јајца, па не дај Боже ќе се излажеш… А, Господ глеа…  И казнуе!

 

#Коментари

Коментари

коментари